درهای بسته زندگیم

این روزها به طور عجیبی بد می گذرد. بدتر از آن چیزی که بشود تصور کرد. مدام پشت سر هم بد شانسی از در و دیوار می ریزد. تنها اتفاق مثبت زندگیم این بود که در 20 شهریور ماه از پایان نامه ام به بهترین نحو ممکن دفاع کردم و الان در انتظار آماده شدن مدرک موقتم هستم. اگر این مورد را بخواهیم فاکتور بگیریم باید به جرأت بگویم بدترین روزهای 96 را دارم تجربه میکنم. هیچ چیز سر جای خودش نیست. در اردیبهشت ماه یک ماشین رنو ساندرو ثبت نام کردم که تحویلش مهر ماه بود. در تاریخ 25 مهر ماه 1396 برای تکمیل وجه از شرکت سایپا تماس گرفته شد ولی متأسفانه تا به امروز هنوز موفق به تکمیل وجه نشده ام. چرا که به هر دری میزنم قادر به فروش ماشین قبلیم نمی شوم. در سایت های مختلف آگهی کردم ولی خیلی به ندرت زنگ می زنند. وقتی هم زنگ می زنند پای معامله نمی آیند. بیایند هم به شکلی آن معامله فسخ می شود !!!!

کماکان درگیر اقدام برای باردار شدن هستیم. الان در ماه 5 اقدام هستیم ولی کوچکترین امیدی برای به ثمر رسیدنش ندارم.

در محیط کارم هم اوضاع چندان جالبی ندارم. همش تیکه و کنایه های جور واجور می شنوم.

یک ماهی میشه برای کلاس زبان با خواهر شوهرهایم و همسرم اقدام کرده ایم. اون کلاس هم به طور مشخصی تا الان برگزار نشده است. هی یا کنسل می شود یا روزش عوض می شود.

این روزها فشارهای زیادی را دارم تحمل میکنم. و دست کم نیم ساعتی هر روز در حال بغض و گریه هستم.

هر کاری میکنیم همش به در بسته میرسیم.

پروژه بچه کم اعصاب و روانم را بر هم ریخته، فروش ماشین و مسائلش نیز از طرف دیگر به شدت آزارم می دهند.

یک هفته ای می شود ماشینم را دیگر سوار نمیشوم و در محل کار همسرم پارک کرده ام تا شاید اینگونه زودتر به فروش رود. در این یک هفته برای به سر کار آمدن مجبورم یک ساعت صبح پیاده روی کنم و یک ساعت عصر. از طرفی دیگر از دیروز شروع به پیاز درمانی کرده ام. میگویند برای باردار شدن مفید است. هر چند کوچکترین امیدی بهش نیست ولی خوب چاره ای ندارم. حتی در وقت دکتر زنان گرفتن نیز به در بسته خوردم. منشی دکتر برایم تقریبا یک ماه دیگر وقت گذاشت. یعنی 4 آذر .... .

نمی دونم آخر این داستان به کجا قراره کشیده بشه..... فقط از خدا میخواهم ختم به خیر شود.